• Kategoria: Wydarzenia i opinie
  • Odsłony: 49

Barwy narodowe

7 lutego 1831 r. biel i czerwień zostały oficjalnie uznane polskimi barwami narodowymi. Stało się to na mocy uchwały sejmu Królestwa Polskiego i nie była to wówczas decyzja oczywista, gdyż taka kompozycja barw rywalizowała z inną….wg Joachima Lelewela biel i czerwień miała proweniencję arystokratyczną, a biel, czerwień i granat, proweniencję demokratyczną ……Barwy mają głębszą historię.

„Panowie bracia” czyli szlachta stanowili podstawową obsadę husarii, jazdy pancernej i Kawalerii Narodowej. Ubiór jazdy w czasach staropolskich był różnorodny i opierał się na fasonie narodowym, czyli kontusz i żupan. Kontusz w barwie karmazynowej i żupan w barwie granatowej świadczyły o dobrym guście i statusie. Kiedy w XVIII w. zgodnie z duchem zachodnioeuropejskim pojawiać się zaczęły mundury, w sposób naturalny karmazyn i granat zaczęły dominować, a i biel się pojawiła jakby przecinając te kolory i przeszła z proporców kopii husarskich i lanc gdzie występowała często z czerwienią. Wpływ polskiego stroju narodowego i munduru na barwy narodowe był duży. Gdzie się jednak podział ten granatowy kolor…? Otóż poseł na sejm w 1831 roku Walenty Zwierkowski propagował przyjęcie dla wojska kokardy narodowej biało- czerwonej, w sposób logiczny wskazując na wielowiekową ciągłość tradycji heraldycznej objawiającej się białym orłem w czerwonym polu. Herb Wielkiego Księstwa Litewskiego również opierał się na tych barwach – biała pogoń w czerwonym polu. W ten sposób, od średniowiecza obecne w herbie Królestwa Polskiego barwy biało czerwone zostały ostatecznie unormowane mocą ustawy. Choć jeszcze w powstaniu styczniowym w 1863 roku widać jeszcze było potrójne kolory, to w obliczu odrodzenia Rzeczypospolitej w 1918 roku, nikt już nie miał wątpliwości jaka flaga nad Polakami ma powiewać.